Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών
Φάσεις κρίσης και κίνδυνος
1091 αναγνώστες
Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008
11:01

Πρέπει να έγινε η εισαγωγή στη τρίτη φάση.
Το σημαντικό είναι να γίνει κατανοητή όλη η διαδικασία που συντελείται: το τέλος του υπερκύκλου δανεισμού στην Αμερική ταυτόχρονα με το τέλος του καθεστώτος όπως διαμορφώθηκε μετά το Β'ΠΠ (διπολικός κόσμος => πολυπολικός κόσμος).

Φάσεις (μέχρι τώρα)
1. Κατάρρευση των διαμεσολαβητών δανείων (mortgage brokers - κάτι σαν τους εγχώριους πλασιέ/ασφαλιστές) ήδη από το τέλος του 2006 (οι τιμές ακινήτων έκαναν peak τον Αύγουστο 2006) που στα ΜΜΕ ακούστηκε σα το σκάσιμο διάφορων funds λόγω της κρίσης των subprimes.
2. Κατάρρευση χρηματο-οικονομικών ιδρυμάτων [Countrywide, Bear Stearns (μεγαλύτερη μόχλευση $1 κεφαλαίου: $33 "επενδύσεις"), Fannie Mae - Freddie Mac (μεγαλύτερη κρατική παρέμβαση), Lehman Brothers (μεγαλύτερη πτώχευση)] μαζί με τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις κεντρικών τραπεζών για παροχή βραχυχρόνιας ρευστότητας.
3. Επι-μόλυνση και κατάρρευση υγιών εταιρειών.

Οι δύο πρώτες φάσεις χαρακτηρίζονται από "αισιοδοξία" και "εμπιστοσύνη", ότι τα προβλήματα περιορίζονται, ότι το κράτος διαθέτει τα όπλα, τη γνώση και τη δύναμη να επιλύσει αυτά τα προβλήματα. "Αισιοδοξία" και "εμπιστοσύνη" ότι τα χειρότερα πέρασαν.
Περισσότερα και πιο έντονα μέτρα θα χρειαστούν τώρα, όσο η "εμπιστοσύνη" και η "αισιοδοξία" θα ξεθωριάζουν.

[Κι επειδή η πιο έγκυρη "φωνή" είναι η κεφαλή του κράτους:
31/8/08: Μέτρα για την αντιμετώπιση της πιστωτικής κρίσης ανακοίνωσε ο Μπους
20/9/08: Αισιοδοξία Μπους και λήψη μέτρων από Μπερνάνκι για την αμερικανική οικονομία
7/12/08: ανακοίνωση των μέτρων της κυβέρνησης Μπους για το «πάγωμα» επιτοκίων σε ορισμένες κατηγορίες στεγαστικών δανείων μειωμένης εξασφάλισης
3/1/08: Τη λήψη δέσμης μέτρων ικανών να τονώσουν την οικονομία, εξετάζει ο Τζ.Μπους
14/3/08: Καθησυχαστικός για την αμερικανική οικονομία εμφανίστηκε ο Τζορτζ Μπους: Η οικονομία θα επανακάμψει
22/4/08: Μπους: Η αμερικανική οικονομία δεν είναι σε ύφεση
15/7/08: Σχέδιο στήριξης των Fannie Mae και Freddie Mac ανακοίνωσε ο Τζ.Ο.Μπους
15/9/08: Μπους: "Αντέχει τους κλυδωνισμούς η Wall Street"]

Το μεγαλύτερο λάθος είναι να χαρακτηριστούν οι παραπάνω φάσεις και όλες οι παρεμβάσεις, κρατικές και ιδιωτικές, ως άσχετες μεταξύ τους.
Η σωστή διάγνωση πάντοτε πρέπει να προηγείται της σωστής θεραπείας.

Φάση Νο.3 - Διαφορές με τη φάση Νο.2
1. Η "αισιοδοξία" και η "εμπιστοσύνη" βρίσκονται σε καθοδική τροχιά.
2. Η αξιοπιστία των ιθυνόντων χάνεται.
3. Εμφανίζεται ο φόβος
4. Η δυνατότητα εισροής νέου κεφαλαίου προς υποστήριξη δεν είναι δυνατή (Lehman Brothers)
5. Tα κρατικά εργαλεία επίλυσης του προβλήματος (λεκτικές παρεμβάσεις και δημόσιες εμφανίσεις, δάνεια της FED, βραχυπρόθεσμη ρευστότητα από τη FED, "διασώσεις"/κρατικοποιήσεις/απο-ιδιωτικοποιήσεις, κλπ.) εξανεμίζονται
6. Η ύφεση (τοπική ίσως και παγκόσμια) γίνεται πιο έντονη, αναμοχλεύοντας τη κρίση.

Η "θεραπεία" του συνόλου του σκιώδους χρηματο-οικονομικού συστήματος είναι το πρωτεύον. Τι μπορεί να χρειαστεί:
α. οικονομικά και νομισματικά προγράμματα τόνωσης της κατάσταση
β. επέκταση των κρατικοποιήσεων εκτός χρηματιστηρίου
γ. μεγαλύτερη συνεργασία των κεντρικών τραπεζών για την "ρύθμιση" των συναλλαγματικών ισοτιμιών και τη καλύτερη διαχείριση των διεθνών ροών κεφαλαίου - τυχόν αποτυχία στο τομέα αυτό ίσως έχει ακόμα μεγαλύτερες συνέπειες.

Η όλη διαδικασία επηρεάζεται ουσιαστικά από ενδεχόμενη αλλαγή ή όχι της πολιτικής ηγεσίας στις εκλογές του Νοεμβρίου 2008. Οι εκλογές μπορεί να δυσκολέψουν, καθυστερήσουν ή διακόψουν τις απαραίτητες διεργασίες επίλυσης των προβλημάτων.

Σε κάθε περίπτωση ο μεγάλος κίνδυνος ονομάζεται αποπληθωρισμός αλά Ιαπωνία, μετά το σκάσιμο της δικής της φούσκας, η οποία επίσημα κράτησε δεκα έξι (16) χρόνια.

Σχετικές μετοχές:
CAC DAX DOW EURO FTSE FTSEM FTSES NIKKEI USD ΓΔ
Σχόλια

16/09 11:50  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Χε, χε, κανείς δυτικός τραπεζίτης δε ρισκάρει αποπληθωρισμό. Πάσα η ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του Βεν περιεστρέφετο περί του ζητήματος του πως η νομισματική πολιτική επηρέασε και δύναται να αποτρέψει την περιπτωσιν νεου 1929. Οπότε αισιοδοξούμε.
16/09 12:02  ΚΥΠΡΙνΟΣ
αποπληθωρισμός -υποκατανάλωση-υπερέπενδυση -χρεοκοπίες και εταιρειών.

Εναλλακτικά ανακατανομή πλούτου ...

Εναλλακτικά μηδενίζουμε το κοντέρ.

Γνωρίζεις άλλες λύσεις .
16/09 12:07  geokalp
thrassos

ας δούμε λίγο τι λέει η wiki - που έβαλα και λινκ
(σόρρυ αλλά δεν κάνω μετάφραση)

Deflation in Japan
Deflation started in the early 1990s. The Bank of Japan and the government have tried to eliminate it by reducing interest rates (part of their 'quantitative easing' policy), but this was unsuccessful for over a decade. In July 2006, the zero-rate policy was ended, and by 2008 Japan was again sustaining positive inflation rates.

Systemic reasons for deflation in Japan can be said to include:

1.Fallen asset prices. There was a rather large price bubble in both equities and real estate in Japan in the 1980s (peaking in late 1989). When assets decrease in value, the money supply shrinks, which is deflationary.
2.Insolvent companies: Banks lent to companies and individuals that invested in real estate. When real estate values dropped, these loans could not be paid. The banks could try to collect on the collateral (land), but this wouldn't pay off the loan. Banks have delayed that decision, hoping asset prices would improve. These delays were allowed by national banking regulators. Some banks make even more loans to these companies that are used to service the debt they already have. This continuing process is known as maintaining an "unrealized loss", and until the assets are completely revalued and/or sold off (and the loss realized), it will continue to be a deflationary force in the economy. Improving bankruptcy law, land transfer law, and tax law have been suggested (by The Economist) as methods to speed this process and thus end the deflation.
3. nsolvent banks: Banks with a larger percentage of their loans which are "non-performing", that is to say, they are not receiving payments on them, but have not yet written them off, cannot lend more money; they must increase their cash reserves to cover the bad loans.
4.Fear of insolvent banks: Japanese people are afraid that banks will collapse so they prefer to buy gold or (United States or Ja
16/09 12:08  geokalp
4.Fear of insolvent banks: Japanese people are afraid that banks will collapse so they prefer to buy gold or (United States or Japanese) Treasury bonds instead of saving their money in a bank account. This likewise means the money is not available for lending and therefore economic growth. This means that the savings rate depresses consumption, but does not appear in the economy in an efficient form to spur new investment. People also save by owning real estate, further slowing growth, since it inflates land prices.
5.Imported deflation: Japan imports Chinese and other countries' inexpensive consumable goods, raw materials (due to lower wages and fast growth in those countries). Thus, prices of imported products are decreasing. Domestic producers must match these prices in order to remain competitive. This decreases prices for many things in the economy, and thus is deflationary.
16/09 12:14  geokalp
και σημειώνω

1. τιμές αγοράς real estate
2. insolvent εταιρείες - τραπεζες, κι αυτό συμβαίνει: BS - Lehman - κλπ
3. μηδενικά επιτόκια
4. περήφανοι Γιαπωνέζοι/seppuku, ώστε έκαναν 5 χρόνια να παραδεχτούν ότι υπάρχει πρόβλημα αφερρεγυότητας (αφερρεγυότητα υπάρχει επίσης) και προσπαθούσαν με υπόγειες μεθόδους να χρηματοδοτήσουν τις τράπεζές τους

διαφορά: η φούσκα τους είχε διαχυθεί σε πολλά επίπεδα (χρηματιστήρια-real estate-έργα τέχνης-προσδοκίες κλπ.) - δεν ξέρω εάν έίναι η Αμερική σε τόσο μεγάλη έκταση

όμως
α. οι ΄τράπεζες εκεί το πάνε σιγά-σιγά στην αποκάλυψη ζημιών
β. τα νούμερα είναι τεράστια και τεράστιο είναι και το κεφάλαιο που απαιτείται για να ξανά-δουλέψει το σύστημα
16/09 12:25  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Να προσθέσω και την ιδιαιτερότητα των "Ομίλων -Keiretsu" στην Ιαπωνία.
Εάν "αλλού" ψάχνουμε πχ. ποιος έχει αγοράσει ψρέος της LEH, ή ποιος αντισυμβαλλόμενος "ουκ αν λάβει", "εκεί" το "σφιχταγγάλιασμα" εντώς των Ομίλων ήταν ασφυκτικό...
Στην Τράπεζα χρωστούσε η δική της Κατασκευαστική, η οποία είχε λαμβάνειν από τη δική της Βιομηχανική, η οποία είχε δώσει πιστώσεις στη δική της Εμπορική...κ.ο.κ. εώς το επίπεδου του δικού της "περιπτέρου"...
Ποιος να διεκδικήσει από ποιον και γιατί ?
16/09 13:25  Johnkur
Παντως ο αποπληθωρισμος στην Ιαπωνια ισως να κρατησε πολυ λογω της περιορισμενης καταναλωσης και της υπερμετρης τραπεζικης αποταμιευσης που διακρινει τους Ιαπωνες πολιτες οπως επισης και της μεγαλης αυξησης του yien που λογικα θα περιορισε τις εξαγωγες. Παντως αυτος ο φοβος υπαρχει και ακομα περισσοτερο πιστευω οτι υπαρχει για την Ευρωπη απο την αρνηση του Trice να μειωσει τα επιτοκια. Αυτο μπορει να του γυρισει μπομερακ.Αλλα σε καθε περιπτωση δεν νομιζω οτι θα εχει μεγαλη χρονικη διαρκεια οπως στην Ιαπωνια.
16/09 13:35  geokalp
30φυλλε

ωραίες οι παρατηρήσεις σας!


Johnkur

το θέμα είναι να μην γίνει...
μετά δεν ξεμπλέκεις εύκολα...
16/09 13:44  coldplay
ποια Αμερικανικη τραπεζα θεωρεις πιο υγιης και αυτη που θα δωσει την αλλαγη τασης και λυση του τραπεζικου προβληματος στην Αμερικη?
Θεωρεις οτι η λυση του τραπεζικου προβληματος θα ερθει απο την Αμερικη?
16/09 13:55  geokalp
coldplay

"ποια Αμερικανικη τραπεζα θεωρεις πιο υγιης"
δεν μπορώ να δώσω τέτοια απάντηση
άπό αυτά που διαβάζω καμία δεν είναι χωρίς εμπλοκή

"η λυση του τραπεζικου προβληματος θα ερθει απο την Αμερικη"
εκεί πρωτο-δημιουργήθηκε, εκεί πρέπει να πρωτο-λυθεί, λεφτά θα έρθουν κι απ' έξω
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
9 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Λίγα λόγια για εμένα
ΔΕΟΠΣ/MSc in Finance athenstock.blogspot.com
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι