Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών
850 αναγνώστες
Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013
01:13

Αντίθετα από μια οικογένεια ή μια επιχείρηση, το κράτος διαθέτει πλεονέκτημα φερεγγυότητας: μπορεί να επεκτείνει τους πόρους του μέσω φόρων, τελών, εισφορών, επιτάξεων.
Εννοείται πως μπορεί να μειώσει τις δαπάνες του, όμως το σημαντικό πλεονέκτημα έγγυται στο ότι μπορεί να αυξάνει τα έσοδά του αφού μπορεί να φορολογεί εισοδήματα και περιουσίες.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, το κράτος έχει προχωρήσει ακόμα πιο πέρα: έχει πείσει τη πλειοψηφία των ψηφοφόρων ότι οι φόροι που θα πληρώσουν θα χρησιμοποιηθούν για να αποζημιωθούν οι δανειστές και οχι για να χρηματοδοτηθούν νοσοκομεία ή σχολεία.
Στη πλευρά των δαπανών, οι περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών, έχει γίνει ευρύτατα αποδεκτό ότι θα βοηθήσουν στην εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους.

..the capacity to service debt by a sovereign is, in part, a matter of its willingness and ability to implement policies to generate the resources needed to service that debt. Debt can almost always be serviced in some abstract sense, through additional taxation and through the diversion of yet more domestic production to exports to generate the revenue and foreign exchange needed to service the debt. But there is a political and social, and perhaps moral, threshold beyond which policies to force these results become unacceptable.

(ελεύθερη μετάφραση μιας γραμμής)
θεωρητικά, μπορείς πάντοτε να εξυπηρετείς ένα χρέος [...] υπάρχει όμως ένα πολιτικό και κοινωνικό, ενδεχομένως και ηθικό όριο, πέρα από το οποίο η πολιτική παύει να είναι αποδεκτή
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Μπούρμαν περιγράφει ένα τέτοιο όριο σε ομιλία του με τίτλο "Αναδιάρθρωση Δημοσίου Χρέους".

Η πορεία της ελληνικής κοινωνίας στο 2013 θα έχει να αντιμετωπίσει μια στιγμή Μπούρμαν. Γιατί, μπορεί οι πολίτες να έδωσαν την συγκατάθεσή τους, ύστερα από τις τελευταίες εκλογές, προς τη πορεία εξυπηρέτησης του χρέους, με τη βοήθεια των χωρών ΟΝΕ, όμως, ειδικά οι επόμενοι μήνες θα είναι μήνες πληρωμής των υποχρεώσεων που εξουσιοδότησαν να αναληφθούν για λογαριασμό τους.
Και τα στοιχεία μέχρι σήμερα δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, με το χρέος των πολιτών προς το κράτος να αυξάνει κάθε μήνα με μεγάλο όγκο, οι αναλύσεις της Morgan Stanley και της EYΡΩΒ υπογραμμίζουν τους κινδύνους μιας στιγμής Μπούρμαν.

Sovereign Debt Restructuring: Where Stands the Debate?
Speech by Jack Boorman, Special Advisor to the Managing Director
International Monetary Fund
Given at conference cosponsored by the CATO Institute and The Economist
New York, October 17, 2002

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
4 ψήφοι

 Εκτύπωση
485 αναγνώστες
Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013
14:54

 

Πίστη
Όταν ο Στουρνάρας δηλώνει πως "από το δεύτερο εξάμηνο του 2013 θα δούμε τις πρώτες ενδείξεις ανάκαμψης" είναι πιθανό να γίνεται πιστευτός από πολλούς συμπολίτες μας, περίπου όσο ο Παπαδήμος μερικούς μήνες νωρίτερα, όταν έλεγε τα ίδια (6-Απρ-2012: "η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας αναμένεται να ξεκινήσει στο β΄ μισό του 2013").
Δεν χρειάζεται να αναφερθεί ότι οι δύο τους είναι της ίδιας σχολής ενώ ήταν στα ηνία της χώρας τις εποχές προσπάθειας προς την ΟΝΕ (δεκαετία '90).

Ελ-πίδα
Ακούγεται όμως αστείο να έχουν ψηφιστεί 2 φορές περισσότερα ("νέα") μέτρα από τότε που τα έλεγε αυτά ο Παπαδήμος και ο ορίζοντας ανάκαμψης να παραμένει ο ίδιος, στα τέλη 2013, να το επαναλαμβάνει δηλαδή ο υπουργός των οικονομικών.
Ξέρουμε μάλιστα ότι θα ψηφιστούν και άλλα μέτρα μέχρι εκείνο το β' εξάμηνο του 2013, μερικά προς εφαρμογή από το νέο νέο έτος 2014.

Αγάπη
Μόλις τους τελευταίους μήνες (από τον περασμένο Σεπτέμβριο) η κοινή γνώμη ανακάλυψε ότι οι ευρωπαίοι εταίροι της χώρας μας θέλουν να βοηθήσουν και με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο: μας στέλνουν λίστες!
Λαγκάρντ-Λιχτενστάιν-Λουξεμβούργου-Λονδίνου-Ολλανδίας είναι ονόματα/λίστες που έρχονται να προστεθούν στις μικρές εγχώριες προσπάθειες, πχ 54,000 εμβασμάτων.
Ταυτόχρονα, χωρίς να έχουν καταφέρει σπουδαία πράγματα με τους πακτωλούς που περιγράφονται στις λίστες, οι ίδιοι που υποτίθεται ότι τους ..κυνηγούν έρχονται να ζητήσουν πληρωμές φόρων από όσους έχουν ακόμα τα χρήματά τους σε ελληνικές τράπεζες, κατ΄ευθείαν από τους τραπεζικούς λογαριασμούς!
Ο συνειρμός πάει στην (μοιραία) HSBC που ξέπλενε χρήματα μέχρι και από ναρκέμπορους της Κολομβίας... Δεν πήγαινε το μυαλό των υπευθύνων της τράπεζας, δεν ήξεραν οι καημένοι...


Υγεία και Δύναμη σε όλους


Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
481 αναγνώστες
Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013
13:18

 

Ο επικεφαλής αξιολογήσεων των S&P για την Ευρώπη Κρέμερ δήλωνε τον Δεκέμβριο:
"Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει μια όχι ασήμαντη πιθανότητα, μια κυβέρνηση της Ελλάδας, κάποια μελλοντική κυβέρνηση, σχεδόν σίγουρα όχι η σημερινή... να αποφασίσει πως, μετά από όλες αυτές τις προσπάθειες, έπειτα από αλλεπάλληλα χρόνια ύφεσης, πτώσης του βιοτικού επιπέδου κι αυξανόμενης ανεργίας, είναι καιρός να σταματήσει αυτό που προσπαθεί τόσο πολύ καιρό"

Απ΄ έξω απ΄ έξω το λένε. Τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα και αυτή η κατάσταση θα κρατήσει για αρκετό καιρό πριν έρθει η ανάκαμψη. Ας σταματήσει κάποια στιγμή η καραμέλα της ανάκαμψης και των επενδυτών που θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα. Δεν πρόκειται να έρθει ανάπτυξη ούτε κάποιοι δείχνουν διατεθιμένοι να έρθουν σήμερα στην Ελλάδα να επενδύσουν [δείτε παραπάνω τις προσφορές για τα κρατικά λαχεία στη χώρα του τζόγου]. Δεν ήθελαν να έρθουν ούτε το 2003 ούτε το 2007 που ήταν πολύ καλύτερα χρόνια και όταν ήρθαν έλαβαν πάρα πολλά, πολύ περισσότερα από όσα έπρεπε, για να το κάνουν (χρυσός Χαλκιδικής: μειωμένο τίμημα - ΟΛΠ: φοροαπαλλαγές εκτός διαγωνισμού).

Το δρόμο τον έδειξαν οι τροϊκανοί. Δεν θα υπολογιστούν έσοδα από τη πάταξη της φοροδιαφυγής στις προβλέψεις του προϋπολογισμού, αντίθετα θα πάρετε μέτρα μόνο μείωσης μισθών-συντάξεων-επιδομάτων-κοινωνικού κράτους.
Έτσι πρέπει να σκεφτούμε και με την ανάπτυξη και τους επενδυτές. Να λογαριάσουμε χωρίς.

Κατανοώ ότι τα πράγματα είναι πολύ πολύ δύσκολα για ολοένα και περισσότερους κατοίκους αυτής της χώρας. Όμως δε μπορώ να παραμυθιάζω με την ..ανάπτυξη που δεν θα έρθει. Και δε θα έρθει διότι πρώτα απ' όλα δεν σταματούν οι πολιτικές λιτότητας. Νέα μέτρα αναμένονται στη συνέχεια ενώ θα εφαρμόζονται όσα έχου ήδη ψηφιστεί. Ο αντίκτυπος στην ύφεση θα είναι συγκρίσιμος μόνο με τα πολεμικά χρόνια. Συνεχόμενες χρονιές υφέσεων με -4%, -7%, -6%, -5% είχαμε μόνο σε περιόδους πολέμων... ΔΕΝ είναι φυσιολογικά πράγματα αυτά... Το παραμύθι πρέπει να σταματήσει και να πορευθούμε τελείως διαφορετικά.

υστερόγραφο
καθώς ο μέσος άνθρωπος αδυνατεί να συλλάβει τι ακριβώς σημαίνει "ύφεση 7%", σύμφωνα με εκτιμήσεις, κατά 20% συρρικνώθηκε το 2012 η συριακή οικονομία, δηλαδή, μια χώρα σε εμφύλιο, και όχι μόνο, έχασε 20% της οικονομίας της σε ένα χρόνο. Η Ελλάς έχει ξεπεράσει θριαμβευτικά το 20% αθροιστικά τα τελευταία χρόνια.

 

fun: αποκλειστικά στην Ελλάδα

Αξιολογήστε το άρθρο 
2 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
647 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013
15:21

Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 ήταν η αρχή του τέλος για τον ιδιωτικό δανεισμό, έφτασε στα όριά του. Το κενό του ιδιωτικού τομέα καλύφθηκε άμεσα από το δημόσιο δανεισμό και τις κεντρικές τράπεζες. Σήμερα, έχουμε εισέρθει σε μια φάση που ούτε ο δημόσιος τομέας είναι σε θέση να αναλάβει το ρόλο της ατμομηχανής καθώς και αυτός έχει φτάσει στα όριά τους όσον αφορά τον δανεισμό.

Όπως φάνηκε στο προηγούμενο άρθρο, οι εφαρμοζόμενες οικονομικές πολιτικές είχαν ως αποτέλεσμα την ανισότερη κατανομή του παραγόμενου εισοδήματος: το μερίδιο που κατέχει το πλουσιότερο 1%, ειδικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες ('90s-'00s), αυξήθηκε στα υψηλότερα επίπεδα μετά το Β'ΠΠ, με μερίδια άνω του 15% επί του συνολικού εισοδήματος της οικονομίας.
(στοιχεία από ΗΠΑ, ομοιότητες υπάρχουν σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες ακόμα και στη Κίνα)

Όλα δείχνουν ότι η απώλεια της αγοραστικής δύναμης του 99%, επειδή το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων που δημιουργεί η οικονομία καταλήγει στο πλούσιο 1%, δεν μπορεί να αντισταθμιστεί μέσω ιδιωτικού δανεισμού - όπως ακριβώς συνέβη στις περισσότερες χώρες από τα τέλη της δεκαετίας του '90 μέχρι τη κρίση του 2008, και στην Ελλάδα - ενώ και πολλές χώρες (ο δημόσιος τομέας) αδυνατούν να δανειστούν για να καλύψουν το κενό, είτε όπως προτρέπουν οι κεϋνσιανοί είτε γιατί αντιδρούν οι νεοφιλελεύθεροι.

Όμως πρόσφατες έρευνες, ακόμα και οικονομολόγων του ΔΝΤ, φτάνουν σε συμπεράσματα που εκπλήσσουν: "σε μεγάλο χρονικό ορίζοντα, η μείωση της ανισότητας κατανομής των εισοδημάτων και η ανάπτυξη είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος".
("over longer horizons, reduced inequality and sustained growth may thus be two sides of the same coin")

Το παρακάτω γράφημα του 2009 δείχνει ότι η μέση οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ φθίνει τις τελευταίες δεκαετίες (σε όρους ΑΕΠ) και ειδικά το διάστημα 1999-2009 -πηγή φώτο και ακόμα περισσότερα στοιχεία  

11 01 07 US Annual Average Growth

Δείχνει ότι υπάρχει προφανής σχέση: η ενίσχυση της ανισότητας κατανομής των εισοδημάτων που παρατηρείται ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες οδηγεί σε χαμηλότερη ανάπτυξη.

Και ας έρθουμε και στα δικά μας.
Ο Παπούλιας - προφανώς εκνευρισμένος από τις αποκαλύψεις για τα ονόματα της λίστας Λαγκάρντ δηλώνει λίγες μετά (16/10/12) ότι "Είναι απαράδεκτο άλλοι να διαφεύγουν, άλλοι να κάνουν τον κουτό και άλλοι να πληρώνουν. Όταν μιλάμε για κοινωνική συνοχή αυτή βασίζεται σε ισοδίκαιη κατανομή των βαρών. Δεν βρήκαμε τους εργαζόμενους να τους φορτώσουμε όλη την κρίση. Υπάρχουν και άλλοι κύριοι που έβγαλαν τα λεφτά τους δεξιά και αριστερά και έχουν αγοράσει το μισό Λονδίνο"
Διαπρεπής γερμανός ιστορικός, άριστος γνώστης της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας σε συνέντευξη στη Deutsche Welle σημείωσε ότι " Οι δυτικοευρωπαίοι στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και το Παρίσι, δεν έχουν αντιληφθεί ότι από το 1830 οι πλούσιοι Έλληνες δεν φορολογούνται. Αυτό σημαίνει ότι οι φόροι που πληρώνονται, καταβάλλονται από τους απλούς ανθρώπους οι οποίοι οδηγούνται στην παρούσα φάση στα άκρα."
Τελευταία το Σπήγκελ βάζει τίτλο: οι πλούσιοι Έλληνες παρατηρούν τα τεκταινόμενα με πρωτοφανή αδιαφορία

Η λίστα Λαγκάρντ οφείλει να γίνει μοχλός ανάπτυξης. Η εγχώρια ελίτ οφείλει να δώσει πρώτη το παράδειγμα επένδυσης στη χώρα της.  

Η πίεση είναι πια και από έξωόπως ήταν από τη πρώτη στιγμή που παραδόθηκε η λίστα από τις γαλλικές αρχές. Μήπως υπήρχε άλλο κίνητρο από το δωθεί ένα μάθημα στη φοροδιαφυγή όπως έκαναν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που είχαν στη κατοχή τους τη λίστα Φαλτσιάνι;.
(15/3/12) ο επικεφαλής των βιομηχάνων της Γερμανίας, Χανς ΠέτερΚαϊτέλ, σε συνέντευξή του στη Frankfurter Allgemeine Zeitung: Δεν μπορεί από τη μια πλευρά να έρχονται Γερμανοί επενδυτές στην Ελλάδα και στα σύνορα να συναντούν Έλληνες, οι οποίοι επιδιώκουν να μεταφέρουν τα χρήματά τους εκτός Ελλάδας

Η φοροδιαφυγή μπορεί να παραγραφεί ή να παρακαμφθεί, η μη συμμετοχή στην όποια προσπάθεια όχι. Αρκεί να μη γίνει με τους όρους των προηγούμενων δεκαετιών, όταν οι εγχώριοι όμιλοι μοίραζαν τη πίττα και έστελναν παραφουσκωμένο το λογαριασμό στους αποκάτω. Αλλά είναι πιο δύσκολο καθώς μας έχουν πάρει χαμπάρι. Τα υπονοούμενα που κάποτε "στόλιζαν" τις στήλες της εγχώριας παραπολιτικής έχουν γίνει πρωτοσέλιδα στο διεθνή τύπο.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
4 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
426 αναγνώστες
Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013
10:05


αυτό που δείχνει άσχημο είναι ότι δεν είναι εύκολο να σταθεί ούτε τώρα η δεξιά προέκταση της καμπύλης εκτίμησης

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Λίγα λόγια για εμένα
ΔΕΟΠΣ/MSc in Finance athenstock.blogspot.com
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
Σύνδεσμοι